Predikanten

Home Contact Predikanten

Predikanten:

ds. S. Ypma
tel. 0517-234084
06-18996134
email 1: s.ypma@hetnet.nl

email 2: sytzeypma@icloud.com

 

 

Ons leven bestaat uit een veelvoud aan verhalen, grote en kleine. Al die verhalen zijn ingebed in het verhaal van God. En de Bijbel is de bewaarplaats van dat verhaal van God. Ik zie het als mijn taak om onze kleine en grootse verhalen met dat van God te verbinden. Om voor ons leven diepte, betekenis, inzicht, troost en kracht aan te boren uit dat bronverhaal van God.

Een stukje uit mijn eigen verhaal: ik ben de oudste van vier kinderen en groeide op in Heeg. Mijn vader diende daar de gemeenschap als bakker en steeds meer besef ik, hoe ik in zijn voetsporen treed met het bereiden van geestelijk brood.

Mijn theologiestudie begon aan de katholieke faculteit van Tilburg. Daarna stapte ik over naar de universiteit van Groningen, waar ik afstudeerde op de dagboeken van Etty Hillesum. Na mijn theologiestudie werd ik docent godsdienstpsychologie aan de RUG en deed onderzoek naar het thema ‘Geloof en psychose’. In 2001 promoveerde ik hierop onder de titel Tussen God en gekte.
Intussen was ik predikant in Thesinge en Garmerwolde, vlak boven Groningen. Ik trouwde met Anneke Meiners en we kregen drie kinderen: Johannes, Hannah en Welmoed. Van 2001 tot in 2008 was ik op Terschelling predikant ‘om Aest’, zoals ze daar zeggen.
In 2008 schreef ik het essay Geloven als antidepressivum. Daarna stond ik ruim acht jaar in Scharnegoutum, tot aan de intrede in Franeker op 12 maart 2017.

Ds. Sytze Ypma


Ds. M. Veen
tel. 0651852207
email: ds.margarithe.veen@kpnmail.nl

Zondag 6 oktober 2019 werd ik als predikant (80%) verbonden aan de Protestantse Gemeente Franeker. Achttien jaar nadat ik was bevestigd als predikant op zondag 7 oktober 2001. Ik ervaar het als bijzonder dat mijn weg en die van mijn gezin verder gaat in Friesland. Als niet-Fries ben ik in 2001 begonnen als predikant voor de protestantse gemeenten Schettens, Schraard en Longerhouw en voor de protestantse gemeente Wons. Na mijn huwelijk en de geboorte van onze zoon Egbert in 2005, zijn wij in 2006 naar Den Haag verhuisd voor het werk van mijn man Hinne Groot. Hier werd onze tweede zoon Bauke geboren in 2008. Woonachtig in Den Haag ben ik vooral als tijdelijk predikant aan de slag geweest in de protestantse gemeente Duinzichtkerk-Vredeskapel (2007-2008) en in de protestantse gemeente te Voorburg (Koningskerk) van januari 2009- februari 2012. Daarna voelde ik me toch geroepen weer verder te gaan in Friesland. Van april 2012- september 2019  ben ik 7 jaar predikant geweest voor de Protestantse Gemeente Achlum-Hitzum.
|
Het voelt elke keer opnieuw als een voorrecht om met mensen in de gemeente en wie daardoor maar op mijn en ons pad komen op te trekken. Soms in verdrietige momenten, soms met mooie momenten. Toch in die verschillende momenten, kan het geloofsvertrouwen een bron zijn om samen te delen. Vaak worden mooie en ontroerende momenten aangereikt door de mensen waarmee je op pad bent. Zo zie ik er ook steeds naar uit om met elkaar te zoeken naar wegen van spiritualiteit waar we als gemeente ons thuis bij mogen voelen; ook in verbondenheid met de verschillende generaties, in het gemeentewerk, in de verschillende vieringen en in het persoonlijk gesprek. Hierbij zal ook zeker de vraag centraal staan hoe wij anno 2020 het geloof verstaan, ervaren en zien oplichten in de wereld waarin wij leven.

Naast het gemeentewerk als predikant heb ik mij altijd nauw verbonden gevoeld met de oecumenische spiritualiteit en de oecumenische familie. Dit, dankzij mijn studie bij prof. dr. Anton Houtepen die mij ook wees op de Graduate School voor Oecumenische Studies in Bossey, het oecumenisch instituut van de Wereldraad van Kerken nabij Genève. Bossey (1998) heeft mij op spiritueel niveau veel gegeven. Ik denk voor nu vooral aan de vele verhalen van de 46 medestudenten, waarvan ruim 36 studenten ervaringen hadden met situaties van oorlog en geweld in hun land. Soms dacht ik dan wel eens ‘Wie ben ik?’, wanneer ik mij realiseerde dat ik één van de weinige studenten was die nog nooit een situatie van oorlog of geweld had meegemaakt. Het Evangelie te verstaan – of te vinden – in de verhalen van medestudenten en docenten die ín en door de weerbarstigheid van het leven toch een weg van hoop en vertrouwen hebben ervaren, is voor mij een gave van Bossey geworden in het verstaan van de christelijke spiritualiteit; een spiritualiteit waarin verandering, ofwel transformatie, belangrijk is, zoals wij ieder Pasen vieren met het verstaan van een weg van verandering door Christus.

De oecumenische theologie leert mij van een christelijke pelgrimage van gerechtigheid en vrede waar mensen gaande zijn gericht op Gods aanwezigheid in tekenen van gerechtigheid en vrede voor iedereen. Die gave probeer ik vast te houden in mijn gemeentewerk en in mijn bovenplaatselijke werk. Zo ben ik in Den Haag actief geweest als secretaris van de Haagse Gemeenschap van Kerken en momenteel opnieuw in Friesland voorzitter van de Provinciale Raad van Kerken. Onlangs heb ik in het kader van mijn deeltijdstudie Vrede, Trauma en Religie (Peace, Trauma and Religion aan de VU) een stage afgerond bij de Wereldraad van Kerken waarbij ik voorbeelden van een Pelgrimage van Gerechtigheid en Vrede vanuit de verschillende lidkerken van de Wereldraad heb samengebracht in een studie hierover. Landelijk ben ik lid van de Taakgroep Pelgrimage van Gerechtigheid en Vrede van de Raad van Kerken in Nederland.

Ds. Margarithe Veen


Pastores:

n.v.t.